۱۹ دسامبر ۲۰۲۵ - مطالعهٔ جدید منتشر شده در مجلهٔ Cardiovascular Diabetology برای نخستین بار نشان داد که یک رابطهٔU -شکل میان بروز آسیب میوکارد تحت‌بالینی و شاخص تری‌گلیسرید–گلوکز(TyG) وجود دارد. این مطالعه همچنین نشان می دهد که دیابت می تواند این رابطه را به طور قابل توجهی تغییر دهد.
آسیب قلبی اولیه که پیش از بروز علائم بالینی بیماری های آشکار قلبی–عروقی رخ می دهد، آسیب میوکارد تحت بالینی نام دارد. شاخصTyG که یک نشانگر ساده و جایگزین برای مقاومت به انسولین است، از طریق مکانیسم های متابولیک و التهابی به طور فزاینده ای با آسیب میوکارد مرتبط دانسته شده است. دیابت می تواند این ارتباط را از طریق افزایش استرس اکسیداتیو، اختلال عملکرد اندوتلیال و لیپوتوکسیسیته تغییر دهد.
دیابت با هایپرگلایسمی پایدار و دیس لیپیدمی مشخص می شود. بررسی اینکه دیابت چگونه رابطهٔ میان شاخصTyG و آسیب میوکارد تحت بالینی را تغییر می دهد، می تواند به ارزیابی زودهنگام خطر و بهبود راهبردهای پیشگیری قلبی–عروقی کمک کند. هدف مطالعه، بررسی اثر دیابت و رابطهٔ شاخصTyG با بروز افزایش تروپونینT قلبی فوق حساس(hs‑cTnT) در افراد بدون بیماری قلبی–عروقی شناخته شده بود.
در این مطالعه از کوهورتARIC یاAtherosclerosis Risk in Communities برای وارد کردن افراد بدون سابقهٔ بیماری قلبی–عروقی استفاده شد.
فرمول محاسبهٔ شاخصTyG به صورت زیر بود: لگاریتم طبیعی] تری گلیسرید ناشتا بر حسب میلی گرم بر دسی لیتر× گلوکز ناشتا بر حسب میلی گرم بر دسی لیترتقسیم بر۲. [
طراحی مطالعه شامل تحلیل مقطعی و کوهورت آینده نگر بود تا رابطهٔ شاخصTyG با آسیب میوکارد تحت بالینی(hs‑cTnT ≥ 14 ng/L) بررسی شود.
مطالعهٔ مقطعی شامل ۱۱۴۷۸نفر (میانگین سن ۵۶٫۷۸ سال؛ ۴۲٫۴۴ درصد مرد) و مطالعهٔ آینده نگر شامل ۸۸۰۱ نفر (میانگین سن ۵۶٫۵۷ سال؛ ۴۱٫۳۶ درصد مرد) بود. شاخصTyG و سطح پایهٔhs‑cTnT در تحلیل های خطی(r = 0.13, p < 0.001) و رگرسیون لجستیک(aOR = 1.33, p < 0.001) همبستگی مثبت نشان دادند.
این همبستگی در افراد دیابتی معنی دار بود(aOR = 1.64, p = 0.020)، اما در غیردیابتی ها معنی‌دار نبود(aOR = 0.89, p = 0.374). طی پیگیری شش ساله، یک رابطه ی U- شکل میان شاخصTyG و بروز افزایشhs‑cTnT در کل جمعیت مشاهده شد.
تحلیل های زیرگروهی نشان دادند که در افراد دیابتی رابطهٔ J- شکل (aOR = 2.09, p < 0.001) و در افراد غیردیابتی رابطهٔ L-شکل(aOR = 0.72, p = 0.006) میان شاخصTyG و افزایشhs‑cTnT وجود دارد.
در مجموع، یک رابطهٔ U- شکل میان شاخصTyG و فراوانی آسیب میوکارد تحت بالینی مشاهده شد. تحلیل های زیرگروهی نیز نشان دادند که این رابطه در افراد دیابتی J- شکل و در افراد غیردیابتی L- شکل است.
منبع:
https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/tyg-index-strongly-predicts-subclinical-myocardial-injury-especially-in-diabetes-study-160890